ه‍.ش. ۱۳۹۰ بهمن ۱۹, چهارشنبه

طراحی سیستم برای جمهوری ایرانی: نهاد پادشاهی موقت تشریفاتی سالیانه برای نام آوران ایران در سیستم جمهوری پارلمانی ایران

این ایده توسط یک مهندس طراح سیستم ها برای جمهوری ایرانی نگاشته می شود. در بحث طراحی سیستم ها 3 راه حل برای هر مسئله کاری وجود دارد:
1- هیچ کاری انجام ندهیم (ادامه استفاده از سیستم موجود).
2- تغییر و ارتقا سیستم موجود.
3- ایجاد یک سیستم جدید.
برای سیستم جمهوری ایرانی، از آنجایی که روش های 1 و 2 عملا بارها در ایران ما آزموده شده اند و نتیجه ای حاصل نشده است، و از طرفی هم آزموده را آزمودن خطاست، بنابراین راه حل سوم را در پیش می گیریم و سیستم جدیدی برای اداره ایران در جمهوری ایرانی طراحی می کنیم که با این سیستم جدید گرفتاری های قبلی برطرف شده و راه برای پیشرفته شدن و مدرن شدن ایران جدید به راحتی هموار شود. ادامه این ایده ها را در بخش طراحی سیستم اداره کشور برای جمهوری ایرانی در وبلاگ ارتش سبز دنبال کنید.
توجه کنید! این طرح دارای ریزه کاری های فراوانی می باشد و باید آنرا کامل مطالعه کنید تا متوجه شوید که چه طرح بزرگی را برای آبادانی ایران در حال مطالعه هستید! در این طرح پادشاهی تشریفاتی به صورت سالیانه و چرخشی با انتخاب پادشاه به صورت متغیر سالیانه از بین نام آوران و قهرمانان و اندیشمندان و هنرمندان و نویسندگان برجسته از کشور ایران و همچنین مردم کشورهایی که قبلا جزو ایران بزرگ بوده اند در نظر گرفته شده است! آنرا قبل از هر گونه پیش داوری به دقت مطالعه نمایید!

گفتگو پیرامون سیستم حکومتی آینده ایران پس از جمهوری اسلامی، یکی از داغ ترین بحث های محافل سیاسی و غیر سیاسی امروز ماست. دو گروه عمده در این بین بیشترین طرفداران را به خود اختصاص می دهند:

گروه اول: جمهوری خواهان پارلمانی با مدلی مانند کشور سوئیس، آلمان، فنلاند و اطریش هستند
و
گروه دوم: طرفداران پادشاهی مشروطه با مدلی شبیه به سوئد، نروژ، انگلستان، هلند، دانمارک، استرالیا، نیوزیلند، کانادا و ژاپن.
 
مردم ما در تظاهرات های خیابانی بارها اعلام کرده اند خواستار سیستم جمهوری ایرانی هستند و در این بین بهترین نوع سیستم جمهوری، از نوع جمهوری پارلمانی به جای جمهوری ریاستی می باشد.
 دو نوع سیستم حکومتی جمهوری داریم. یکی جمهوری ریاستی و دیگری جمهوری پارلمانی. جمهوری پارلمانی اینگونه است که هر 4 سال یک انتخابات آزاد برگزار می شود و اگر مثلا 20 وزارت خانه داشته باشیم به ازای هر 5 درصد رای یک وزارت خانه به حزب مورد نظر می رسد. ریاست دولت و وزارت خانه های حساس نیز به حزب اکثریت می رسد. کرسی های مجلس نیز به میزان رای بین احزاب تقسیم می شود. یعنی یک نوع دولت وحدت ملی و همبستگی با ثبات و آرامش سیاسی به وجود می آید که هر رای ارزش و تاثیر خودش را دارد. چراکه اشتباه است که تمام دولت را فقط به یک حزبی بدهیم که فقط چند درصد رای بیشتر دارد و میلیون ها نفر از تصمیم گیری دور بمانند. برای همین جمهوری پارلمانی یکی از بهترین سیستم های اداره کشورهاست.
جمهوری پارلمانی یا جمهوری مشروطه پارلمانی نوعی از حکومت جمهوری است که در آن حکومت با نظام پارلمانی عمل می‌کند. این به این معناست که بین قوه مجریه (دولت) و قوه مقننه (مجلس) جدایی مشخصی وجود ندارد ولی بین رئیس حکومت و رئیس دولت تفاوت مشخصی وجود دارد. در عمل رئیس دولت قدرت را در اختیار دارد. جمهوری پارلمانی در مقابل جمهوری ریاستی قرار می‌گیرد که در آن قوه مجریه (دولت) از قوه مقننه (مجلس) جداست و ریاست حکومت جمهوری ریاستی در اختیار رئیس قوه مجریه (دولت) است.
 
در این بین طرفداران جمهوری خواه مدام طرفداران پادشاهی مشروطه را می کوبند که بازگشت پادشاه به ایران باعث شکل گیری نوع دیگری از حکومت فردی خواهد شد و سیستم دیکتاتوری دیگری با زد و بند های زیر زمینی شکل خواهد گرفت، و به شدت با آن مخالفت می کنند و همیشه بین این دو گروه درگیری است!
 
اما در عوض طرفداران پادشاهی مشروطه هم بر این عقیده هستند که کشوری چون ایران با قدمت زیاد تاریخی و فرهنگی، به یک پادشاه مشروط برای پاسداری از این ارزش های قدیمی نیاز دارد، و عمده تاکید آنها هم بر این است که پادشاه قدرت اجرایی چندانی ندارد و در سیاست به آن صورت دخالت نمی کند، و امور کشور به دست پارلمان و با انتخاب نخست وزیر و تشکیل کابینه اداره می شود و پادشاه صرفا تشریفاتی و سمبلیک است همچنین استناد می کنند که بنا بر آمار سازمان ملل متحد، ۷ کشور از ۱۰ کشوری که دارای بهترین شرایط زندگی در دنیا هستند با حکومت سلطنت مشروطه اداره می‌شوند.
فرمانروایی پادشاهی یا به صورت سلطنت مطلقه به معنای حکومت بی‌مهار شاه است، یا به صورت سلطنت مشروطه به معنای حکومتی که در آن رئیس کشور پادشاه است می باشد. اما پادشاهی مشروط که در عین داشتن نقش‌های مهم رسمی و تشریفاتی، تنها در موارد محدود و معین نقشی در حکومت دارد. در بسیاری از حکومت‌های مشروطه مجلس نقش اصلی در نظارت امور را دارد و نخست‌وزیر که با تأئید پادشاه انتخاب می‌شود، امور اجرایی و تصمیمات اصلی را اخذ می‌کند. شکل خاص این نوع حکومت را در بریتانیا می‌توان دید که سلطنت نقش نسبتاً تشریفاتی در ادارهٔ امور دارد.
معمولاً جانشینی ارثی را صفت ویژهٔ نظام پادشاهی می‌دانند، اما پادشاه ممکن است انتخابی باشد یا روا باشد که شاه جانشین خود را آزادانه تعیین کند یا با فال‌زنی یا قرعه شاه را انتخاب کنند.
 
پس از ماه ها زیر نظر گرفتن خواسته های طرفداران جمهوری خواه پارلمانی و پادشاهی مشروطه، ارتش سبز طرحی جدید را به شما ارائه می دهد که در این طرح جدید برای سیستم اداره کشور ایران آزاد، سیستم جمهوری پارلمانی با پادشاهی مشروط تشریفاتی ترکیب می گردد و به شکلی که در زیر توضیح خواهم داد، شما با یکی از زیباترین روش های اداره کشور در قرن بیست و یکم آشنا خواهید شد!

بزرگترین ویژگی این طرح که در ادامه مشاهده می کنید در این است که دیگر لازم نیست انبوه جمهوری خواهان و طرفداران پادشاهی در مقابل هم قرار بگیرند و انرژی خود تلف کنند، بلکه با اتحاد آنها در این طرح، نیروی خود را صرف مبارزه با حکومت غارتگر جمهوری  اسلامی و در فردای آزادی هم صرف آبادی ایران خواهند کرد و این دعوا یکبار برای همیشه خاتمه پیدا خواهد کرد!

در این طراحی جدید، از سه الگو برای گنجاندن سیستم پادشاهی تشریفاتی در جمهوری پارلمانی ایران آینده استفاده کرده ام:
1- سیستم پادشاهی چرخشی در کشور مالزی. 2- مسابقات جهانی انتخاب دختر شایسته. 3- جایزه نوبل.

در ابتدا به شرح این الگوها می پردازم.
 
1- سیستم پادشاهی چرخشی در کشور مالزی:
در کشور مالزی، 9 ایالت مالایایی وجود دارد که هر ایالت برای خودش یک پادشاه دارد و این پادشاهان ایالتی هر 5 سال یکبار به صورت چرخشی پادشاه کل کشور می شوند! به طوریکه هم اکنون پادشاه 42 سال پیش مالزی دوباره بعد از 9 گردش 5 ساله در سن 84 سالگی پادشاه کل مالزی شد. بنابراین در این سیستم، پادشاهی کل کشور به صورت گردشی بین پادشاهان ایالت های مالزی می چرخد. از این سیستم چرخشی بودن پادشاهی بین افراد مختلف برای طراحی جدید سیستم پادشاهی تشریفاتی در جمهوری پارلمانی ایران آینده الگو گرفته شده است.
 
2- مسابقات دختر شایسته جهان:
دوشیزه دنیا (به انگلیسی: Miss World) یک مسابقه بین‌المللی زیبایی است که هر سال توسط سازمانی به همین نام برگزار می‌شود. شعار این مسابقات زیبایی هدفمند است و در آزمون‌های این مسابقه علاوه بر زیبایی جسمی، معیارهایی چون شخصیت، هوش، روابط اجتماعی، حضور ذهن و حاضر جوابی، توانایی‌های ورزشی، معلومات عمومی و همچنین مهارت‌ها و استعدادهای ویژه هر یک از شرکت‌کنندگان توجه می‌شود. دوشیزه دنیا علاوه بر دریافت تاج دوشیزه دنیا و جوایز نقدی می‌بایست به مدت یک سال از محل اقامت خود در لندن به کشورهای مختلف دنیا سفر کرده و برای سازمان دوشیزه دنیا فعالیت کند. این مسابقات قدیمی‌ترین جشنواره زیبایی است که هنوز برگزار می‌شود و با شرکت بیش از ۱۴۰ کشور و پخش تلویزیونی در بیش از دویست کشور دنیا بزرگترین و پر بیننده‌ترین آن‌ها نیز هست. نوع انتخاب و مراسم تاجگذاری این عنوان به قدری هیجان انگیز و پر زرق و برق است که بالاترین سطح توجهات را به خود در جهان اختصاص می دهد. از نوع برگذاری جشن های این تاجگذاری برای طراحی سیستم پادشاهی تشریفاتی جدید در جمهوری پارلمانی ایران الگو گیری شده است.

3- جایزه نوبل:
کمیته های متخصص جایزه نوبل در کشور سوئد، متشکل از بهترین کارشناسان و دانش آموختگان رشته های پزشکی، شیمی، فیزیک و اقتصاد است که هر ساله تشکیل جلسه می دهند و در رشته های پزشکی، فیزیک و شیمی و ادبیات و اقتصاد و ... فعال ترین و پیشرو ترین افراد دانشمند در سطح جهان را به عنوان برنده نهایی جایزه نوبل در نظر می گیرند و  بدون اعلام قبلی به فرد برنده، نام او را به عنوان برنده امسال جایزه نوبل اعلام می کنند و طی یک مراسم با شکوه، جایزه های نفیس به این افراد اهدا می شود، که با استقبال شدید رسانه های مختلف کشورهای جهان مواجه می شود و برای کشور سوئد و مردمانش کسب اعتبار بین المللی می کند. از سیستم انتخابی کمیته نوبل برای طراحی سیستم جدید پادشاهی تشریفاتی در جمهوری پارلمانی ایران استفاده شده است.

چرا در کنار سیستم جمهوری پارلمانی ایران به نهاد پادشاهی تشریفاتی و نمادین نیز نیاز داریم؟
1- چون کشور ما قدمت تاریخی بالایی دارد و بیش از 2500 سال تاریخ ثبت شده پادشاهی داشته است و پادشاه باید نماد و سمبل فرهنگی و تاریخی گذشته ایران در دنیای مدرن امروز باشد و چهره ای شیک و پر از تجملات از ایران ما به جهانیان ارائه دهد.
2- چون ما در جشن ها و روزهای ملی نظیر نوروز، مهرگان، یلدا و ... نیازمند افتتاح این مراسمات و جشن های باشکوه با حضور پادشاه شیک و تجملاتی ایران هستیم.
3- چون ما نیازمند جلب توجهات بین المللی به کشور خودمان هستیم و دنیای امروز دنیایی است که تجملات را به خوبی دنبال می کند. نگاهی به مراسم عروسی ملکه و نوه های ملکه انگلستان و سوئد به ما نشان می دهد که چقدر اینگونه مراسم پر از تجمل سلطنتی می تواند در نشان دادن چهره مثبت از کشور ما در بین جهانیان مفید واقع شود.
4- چون ما نیازمند جذب میلیونی توریست ها از سراسر دنیا در مراسم با شکوه تاجگذاری پادشاه جدید در هر سال هستیم.
5- چون ما در رشته های دانشگاهی هنری، فرهنگی و ادبیاتی نیازمند آکادمی های سلطنتی هستیم که توسط نهاد پادشاهی در کشور ما پشتیبانی معنوی شود و قدمت تاریخی ایران پشتوانه این رشته های تحصیلی و دانش آموختگان آن باشد. اصولا اسم آکادمی رویال ایران، یا آکادمی سلطنتی ایران غرور و عظمت دو چندانی به کار فرهنگی و هنری و ادبیاتی این رشته ها اضافه خواهد کرد.
6- چون ما در زمینه تقدیر از هنرمندان، فرهیختگان، نویسندگان، قهرمانان ملی، فداکاران و ایثارگران نیازمند نهاد تجملی پادشاهی هستیم که در مراسم مجلل از این افراد تجلیل به عمل بیاورد و مدال های هنری، شجاعت و قهرمانی ملی درجه 1 و 2 و 3 اعطا کنند و کارهایی از این قبیل.
********
طرح اصلی: 
طراحی سیستم جهت گنجاندن "نهاد پادشاهی تشریفاتی" در جمهوری پارلمانی ایران آینده:
طرحی که برای گنجاندن نهاد پادشاهی تشریفاتی در سیستم جمهوری پارلمانی ایران قصد ارائه آن را دارم بدین شرح است:
ما ایرانیان در فردای آزادی ایران، یک کمیته 400 نفری مرکزی مستقل به نام "نهاد پادشاهی تشریفاتی" در جمهوری پارلمانی ایران تاسیس می کنیم که مانند کمیته تخصصی جایزه نوبل عمل می کند و از برترین استادان دانشگاه، پزشکان معروف، نویسندگان مطرح، شاعران بسیار برجسته، نوازنده های چیره دست صاحب نام، خوانندگان و هنرپیشه ها و نقاشان و خطاطان و مجسمه سازها و قهرمان های ورزشی بسیار برجسته و پر آوازه ایرانی الاصل تشکیل شده است.
 
کمیته مرکزی مستقل "نهاد پادشاهی تشریفاتی" در جمهوری پارلمانی ایران، کارش این است که هر سال بگردد و بهترین شخصیت تاثیرگذار و نام آور سال قبل را که باعث بالا رفتن جایگاه فرهنگی-هنری-علمی ایران و ایرانیان در سطح داخل یا خارج کشور شده است را بدون اعلام قبلی به خود وی، به عنوان پادشاه کل ایران زمین در سال آینده انتخاب کند و طی مراسمی بسیار با شکوه در قصر سلطنتی مجللی که برای این کار ساخته می شود به جهانیان به عنوان پادشاه ایران اعلام کند و مراسم تاجگذاری پادشاه جدید را با پوشش رسانه ای قدرتمند در بین جهانیان به نمایش بگذارد. پادشاه انتخابی به هیچ وجه نباید از اعضای کمیته مرکزی مستقل نهاد پادشاهی ایران باشد.
 
(برای روشن تر شدن این موضوع که مثلا پادشاه چه کسی می تواند باشد چند مثال می آورم. به عنوان مثال استاد شجریان هنگام دریافت جایزه پیکاسو از سازمان یونسکو می توانست گزینه سال آینده سیستم پادشاهی تشریفاتی ایران باشد. یا شخصیت فداکاری مثل ریزعلی خواجوی  که با به خطر انداختن جان خویش جان صدها نفر را نجات داد می توانست گزینه سال آینده برای پادشاهی ایران باشد، یا بازیگران پرآوازه همچون لیلی حاتمی یا گلشیفته فراهانی که در یکسال اخیر در محافل بین المللی در ارتقای نام ایرانیان کوشیده اند می توانستند پادشاه سال آینده ایران زمین باشند، یا یکی از اعضای گروه موسیقی کامکارها که به حق در اعتلای موسیقی ایرانی کوشیده اند یا شاعران توانمندی چون اخوان ثالث یا سیمین بهبهانی و نمونه هایی فراوان از پزشکان نام آور ایرانی همچون پرفسور مجید سمیعی و مهندسان برجسته نظیر دکتر فیروز نادری می توانستند پادشاه یکسال ایران باشند. یا رفتگری که کیف 1 میلیارد تومانی پیدا کرده را به صاحبش بر می گرداند و .... البته این مثال ها در زمان گذشته هستند و مشمول آینده نمی شوند، و این مثال ها آورده می شود فقط برای اینکه متوجه شوید منظور از پادشاه در آینده ایران آزاد چیست.)

نکات مهم در طرح گنجاندن نهاد پادشاهی تشریفاتی برای جمهوری پارلمانی ایرانی:
1- پادشاه ایران فقط به مدت یکسال و تنها برای یکبار در عمر خودش به این سمت تشریفاتی انتخاب می شود (مانند دختر شایسته جهان) و این مراسم هر سال برای انتخاب پادشاه جدید تکرار می شود (سیستم چرخشی پادشاهی نظیر کشور مالزی).
2- پادشاه ایران می تواند مرد یا زن باشد و نوع جنسیت در انتخاب او برای این سمت نقشی ندارد. همچنین می تواند مجرد هم باشد وضعیت تاهل یا مجرد بودن نقشی در انتخاب او برای پادشاهی ندارد. همچنین نوع گویش و تبار و قومیت فردی هم هیچ گونه نقشی در این انتخاب ندارد. تنها ملاک انتخاب، نوع خدمتی است که شخص منتخب به بالا بردن اعتبار و ارزش جامعه ایرانیان کرده است.
3- زیباترین کاخ سلطنتی جهان برای این منظور باید در ایران ساخته شود که از همه کاخ ها و قصرهای برجسته دنیا باید بزرگتر و سرآمد تر و زیبا تر باشد و انواع سالن های موسیقی و رقص و تئاتر و نمایش و آکادمی های سلطنتی هنر و موسیقی و ادبیات و تاریخ به علاوه موزه های گوناگون جواهرات و مردم شناسی و صنایع دستی و آثار باستانی در این مجموعه بسیار بزرگ و مجلل سلطنتی گنجانده شود.
4- پادشاه انتخابی موظف است در مجموعه کاخ بزرگ نهاد پادشاهی سلطنتی به مدت یکسال با خانواده خود زندگی مجللی داشته باشد و به خدمت معنوی به جامعه ایران بپردازد، و مطلقا در امور سیاسی دخالتی ندارد و تنها اگر حقوق شهروندی از مردمی سلب شود می تواند صدای مردم سرکوب شده یا حق ضایع شده باشد.
5- به غیر از منزل شخصی پادشاه در مجموعه مجلل کاخ سلطنتی، کلیه ساختمان ها و موزه ها و پارک ها و سالن های این مجموعه باشکوه برای عموم مردم و توریست ها در همه زمان ها به طور رایگان قابل بازدید می باشد.
6- پادشاه انتخاب شده پادشاه کل ملت ایران می باشد و به هیچ وجه حق جانبداری از قومیت خاصی از مردم ایران را ندارد.
7- پادشاه انتخابی سال جدید مبلغ هنگفتی پول در اختیارش قرار می گیرد که موظف است زیر نظر کمیته اصلی نهاد پادشاهی آن را خرج اعطای جایزه ها، بورسیه های تحصیلی، حرکت های بشر دوستانه و کارهای نیک و نمادین نماید. نهاد پادشاهی هم موظف است لیست کلیه هزینه ها را به طور شفاف به عموم مردم اعلام و انتشار رسمی دهد.
8- دایره انتخاب پادشاه تشریفاتی سال ایران می تواند تنها منحصر به قلمروی فعلی کشور ایران نباشد و شامل مردم کشورهایی که قبلا هم جزو ایران بزرگ بوده اند باشد! به عنوان مثال بزرگان ایران دوست کشورهایی چون تاجیکستان، افغانستان، بحرین، عراق، ترکیه و آذربایجان نیز می توانند برای پادشاهی تشریفاتی ایران انتخاب شوند و بدین ترتیب زمینه نگاه مثبت مردم آن کشورها به سرزمین مادری خود (ایران) معطوف شده و زمینه اتحاد ایران بزرگ را در آینده فراهم می آورد! (این مورد ارزش بالای بسیاری برای ایران آینده در طراحی سیستم پادشاهی تشریفاتی دارد)
9- در موارد نادر پادشاه ایران می تواند یک شخصیت بین المللی بسیار محبوب غیر ایرانی هم باشد! به عنوان مثال شخصیتی جهانی مانند آنجلینا جولی (برای مثال!)، نلسون ماندلا، بیل گیتس و ... اگر اقدامی معنوی در حمایت از ایرانیان یا حل مشکلات آنها انجام داده اند که مورد توجه جهانیان قرار گرفته و باعث بالا رفتن جایگاه ایرانیان شده است، می تواند از طرف کمیته نهاد پادشاهی در ایران به عنوان پادشاه تشریفاتی ایران قرار بگیرد و به ایران دعوت شده و یکسال پادشاه ایرانیان باشد و زیر نظر کمیته در قصر مخصوص مافوق مجلل پادشاهی به فعالیت های پادشاهی و انسان دوستانه خود بپردازد. البته این موردی نادر است و فقط درباره شخصیت های بسیار جنجالی جهانی که باعث بالا رفتن جایگاه و جلب توجه جهانی به ایران شده اند قابل اعمال است. در حقیقت اقدامات جنجالی و پر سر و صدا از این دست موجب بالاتر رفتن نگاه های مثبت مردم جهان به کشور ماست.
10- کلیه جواهرات و هدایایی که به پادشاه سال از طرف دولت ها، نهادهای بین المللی، مردم و اشخاص حقیقی و حقوقی اعطا می شود، متعلق به نهاد پادشاهی است و در موزه سلطنتی ایران نگهداری و حراست می شود.
11- پادشاه سال ایران دارای یکسال حقوق و پاداش بسیار بالایی برای شخص خودش می باشد (100 هزار دلار در ماه) که در پایان مدت ماموریت پادشاهی اش قطع می شود. حقوق و مزایای بالای یکسال پادشاهی هم مزد زحمتی است که در سال قبل برای ارتقای نام و عظمت ایرانیان در بین جهانیان کشیده است و از طرف مالیات مردم به او اعطا می شود.
12- نهاد سلطنتی ایران می تواند جایزه های بین المللی گران قیمتی برای پیشبرد اهداف انسانی، بشردوستانه و همین طور علمی به دانشمندان و بشر دوستان نام آور جهان اعطا کند و از این امکان می توان برای بالا بردن اعتبار و آبروی ایرانیان در سطح جهان بهره فراوان برد. مراسم انتخاب این افراد برجسته و همین طور اعطای جوایز هنگفت به آنها باید بسیار جنجالی و با شکوه و جلال خاص برگزار شود تا همیشه خبرساز شوند و تیتر درشت روزنامه های جهان قرار گیرد و باعث پرآوازه تر شدن نام کشور ما در بین جهانیان شود.
13- پذیرش سفرای خارجی و دریافت استوارنامه آنها، و همچنین امضای استوارنامه سفیرهای ایران بر عهده پادشاه تشریفاتی می باشد.
14- پادشاه موظف است در مراسم تغییر دولت حضور پیدا کند و همچنین مراسم افتتاح پارلمان را نیز او بر عهده می گیرد.
********
 
پرسش های متداول:

1- سیستم اصلی حکومت و دولت در این طرح چیست؟
همان طور که در بالا گفته شد، سیستمی که مردم ما در خیابان ها فریاد می زدند و می زنند و خواستارش هستند جمهوری ایرانی است که در بین جمهوری ها سیستم جمهوری پارلمانی از همه عادلانه تر و وحدت بخش تر است. اما در کنارش نهاد تشریفاتی پادشاهی را هم داریم با اختیاراتی فرهنگی و بشر دوستانه و تجملاتی. به این ترتیب اتحاد بزرگی بین جمهوری خواهان و طرفداران پادشاهی مشروطه به وجود می آید و انرژی آنها به جای دعوا کردن و رو در روی هم قرار گرفتن، صرف مبارزه با حکومت غارتگر و ویرانگر جمهوری اسلامی شده و در فردای آزادی میهن هم، نیروی اتحاد آنها صرف آبادانی و سازندگی ایران خواهد شد.

2- چرا ما باید هزینه هایی صرف مسائل تجملی پادشاهی کنیم؟
پاسخ ساده است! به دو دلیل:
الف) جذب کسب اعتبار و آبرو در سطح بین المللی برای ایرانیان از طریق نمایش تجملات و هنرها و قدمت فرهنگی تاریخی ایران، که این اعتبار و آبرو سرمایه زندگی هر ایرانی در دنیای مدرن و یکپارچه امروز می باشد. بدون داشتن اعتبار و آبرو هر کجای دنیا که مسافرت بروید یا بخواهید با کسی تجارت کنید اگر از کشور بی آبرویی آمده باشید کسی توجه زیادی به شما نمی کند و احترام نمی گذارد! این را به دفعات مختلف در دوران سیاه جمهوری اسلامی شاهد بوده ایم.
ب) از محل جذب توریست های زیاد به کشورمان در حین برگزاری روزها و جشن های ملی و همچنین مراسم تاجگذاری سلطنتی سالیانه، هزینه های این تجملات پوشش داده خواهد شد و برگشت پذیر است و همچنین شغل های بسیار زیادی برای خدمات دادن به توریست ها در کشور ما ایجاد خواهد شد. همچنین در بحث جایزه دادن بین المللی به دانشمندان و فعالان بشردوست برتر، شما نگاه کنید ببینید که کشور سوئد با جایزه نوبل هر سال چیزی کمتر از 10 میلیون دلار هزینه می کند و چه آبرو و اعتباری  برای کشور و ملت خویش در سطح دنیا خریداری کرده است، اما در عوض جمهوری اسلامی سالانه میلیاردها دلار خرج گروه های تروریستی می کند و چه آبرو و حیثیتی از ما مردم ایران نزد جهانیان برده است!
 
3- چرا مقام پادشاه چرخشی باشد؟ آیا بهتر نیست یک نفر مادام العمر پادشاه کل کشور باشد و این مقام به فرزندانش هم منتقل شود؟!
پادشاهی مادام العمر نوعی توهین به بشریت است و دیگر اینکه یادآور دوران استنبداد شاهان ستمگر است. اما پادشاهی چرخشی فرصت را برای همه نخبگان ایجاد می کند که با تلاش و شایستگی و خدمت به بشریت به این مقام تشریفاتی مهم دست پیدا کنند. در واقع ما وراثت سالاری در پادشاهی قدیمی را جایگزین شایسته سالاری در سیستم پادشاهی تشریفاتی چرخشی خواهیم کرد.

 4- آیا ممکن است تقلب یا ساخت و پاختی در مورد انتخاب پادشاه صورت بگیرد؟!
اعضای 400 نفری کمیته مرکزی مستقل نهاد پادشاهی که بر کل مجموعه پادشاهی نظارت می کنند از برجسته ترین و نامدارترین افراد فرهیخته و تحصیل کرده و خوش نام ایران باید باشند که در این صورت چنین کمیته ای زیر بار خفت و خواری نخواهد رفت! محال است چنین شود. در ضمن این کمیته مرکزی مستقل نمی تواند پادشاه جدید را از بین اعضای خود انتخاب نماید.

۳ نظر:

ناشناس گفت...

چرا از روش مصریها برای اطلاع رسانی به مردم در مورد زمان و محل تظاهرات استفاده نمیکنید.

کافیست همه فعالین جنبش سبز در تاکسی ها با استفاده از موبایل تظاهر کنند که در حال صحبت با دوستانشان در باره زمان و محل برگزاری تظاهرات هستنتد.

به توجه به اینکه رانندهای تاکسی با مردم معمولاً در باره مسائل روز صحبت میکنند، خبر تظاهرات در بین مردمی که به اینترنت دسترسی ندران به سرعت پخش می

ناشناس گفت...

به نظر من طرح بسیار خوبیست و البته بهتر است که حداقل هر ۲ سال یکبار و یا بیشتر این انتخاب صورت بگیرد که هم هزینه کمتری بر دوش مالیات دهندگان است و هم پادشاه جدید فرصت بیشتری دارد که با این مقام آشنا شود

"ارتش سبز" گفت...

دوست ناشناس،
ولی به نظر من یکسال یکبار باشه بهتره چون افراد بیشتری شانس پادشاه شدن را پیدا می کنند و رقابت های انسان دوستانه و فرهنگی و هنری برای کسب این عنوان بیشتر میشه که سودش به کشور خودمون بر میگرده.
در مورد هزینش هم اصلا نگران نباشید کل هزینه های یکسال این طرح اندازه هزینه تولید 10 تا موشک شهاب 3 برامون خرج بر نمیداره!
تا باشه از این هزینه ها که باعث خوشنامی کشورمون بشه!
وانگهی از محل ورود سرسام آور توریست ها به کشورمون، تمام هزینه که در میاد هیچ، کلی هم سود می کنیم و شغل ایجاد میشه!